Mandalos Eye Center

Τι γνωρίζουμε σχετικά με την πρόληψη του γλαυκώματος

Τι γνωρίζουμε σχετικά με την πρόληψη του γλαυκώματος Τι γνωρίζουμε σχετικά με την πρόληψη του γλαυκώματος

Τα περισσότερα από όσα γνωρίζουμε σήμερα σχετικά με την πρόληψη του γλαυκώματος τα οφείλουμε σε μια μεγάλη μελέτη που διεξήχθη στις ΗΠΑ ξεκινώντας από τα μέσα της δεκαετίας του '90, την Ocular Hypertension Treatment Study ή OHTS για συντομία (στα ελληνικά "Μελέτη της Θεραπείας της Οφθαλμικής Υπερτονίας").

Η OHTS ξεκίνησε το 1994 και σε αυτή συμμετείχαν 1636 άτομα ηλικίας 40-80 ετών με υψηλή ενδοφθάλμια πίεση (μεταξύ 24 και 32 mmHg), χωρίς όμως γλαύκωμα. Οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν τυχαία σε 2 ομάδες, η μία εκ των οποίων έλαβε θεραπευτική αγωγή με σταγόνες έχοντας ως στόχο την ελάττωση της ενδοφθάλμιας πίεσης κατά τουλάχιστον 20%, ενώ η άλλη δεν έλαβε αγωγή και χρησιμοποιήθηκε ως ομάδα ελέγχου. Και οι δύο ομάδες παρακολουθούνταν για εμφάνιση γλαυκώματος με οπτικά πεδία κάθε 6 μήνες και με φωτογράφιση των οπτικών νεύρων κάθε χρόνο.

Μετά από 5 χρόνια παρακολούθησης, η ομάδα θεραπείας εμφάνισε γλαύκωμα σε ποσοστό 4,4%, ενώ η ομάδα ελέγχου σε ποσοστό 9,5%. Επομένως, η θεραπευτική αγωγή ελάττωσε τον κίνδυνο εμφάνισης γλαυκώματος κατά περίπου 60%.

Στη δεύτερη φάση της μελέτης (2002-2009), περίπου 7,5 χρόνια αργότερα, επετράπη η φαρμακευτική αγωγή και στην ομάδα ελέγχου. Οι δύο ομάδες συνέχισαν να παρακολουθούνται και στα 13 χρόνια παρακολούθησης η στατιστική ανάλυση έδειξε ότι ακόμα και η καθυστερημένη έναρξη της αγωγής συμβάλλει στην προστασία από την εμφάνιση γλαυκώματος.

Ακόμα ένα από τα ευρήματα της μελέτης ήταν, ότι η πρώιμη θεραπευτική αγωγή της οφθαλμικής υπερτονίας φαίνεται να είναι πιο ωφέλιμη σε άτομα υψηλού κινδύνου για γλαύκωμα. Μάλιστα, οι ερευνητές κατέληξαν σε ένα μοντέλο πρόβλεψης του κινδύνου για γλαύκωμα βασιζόμενο σε 5 παραμέτρους (μεγάλη ηλικία, υψηλή ενδοφθάλμια πίεση, λεπτό πάχος κερατοειδούς, μεγάλη κοίλανση οπτικού δίσκου, υψηλός δείκτης PSD στην εξέταση των οπτικών πεδίων). Οι παράμετροι αυτές, όπως επίσης και η γενική κατάσταση της υγείας του ασθενούς και το προσδόκιμο ζωής του, θα πρέπει να συνεκτιμώνται από τον οφθαλμίατρο, προκειμένου να πάρει την απόφαση αν θα ξεκινήσει ή όχι αγωγή σε έναν ασθενή με οφθαλμική υπερτονία. Από τα ευρήματα της μελέτης OHTS προκύπτει, ότι άτομα χαμηλού κινδύνου για γλαύκωμα με βάση το παραπάνω μοντέλο μπορούν να παρακολουθούνται χωρίς αγωγή, τουλάχιστον μέχρι να εμφανίσουν σημεία ύποπτα για γλαύκωμα.

Η μελέτη OHTS συνιστά επίσης συνεκτίμηση τόσο της εικόνας του οπτικού νεύρου (μάλιστα η σύγχρονη τεχνολογία παρέχει τη δυνατότητα λεπτομερούς ανάλυσης της ανατομίας του οπτικού νεύρου) όσο και των οπτικών πεδίων για τη διάγνωση του γλαυκώματος. Και αυτό γιατί τα πρώτα σημάδια γλαυκώματος εμφανίστηκαν στους περισσότερους συμμετέχοντες είτε μόνο στην εικόνα του οπτικού νεύρου (δηλ. τα οπτικά πεδία ήταν φυσιολογικά) είτε μόνο στα οπτικά πεδία (δηλ. το οπτικό νεύρο είχε φυσιολογική εμφανιση).

Τέλος, η OHTS βρήκε, ότι η έγχρωμη φυλή (Αφροαμερικανοί, στην προκειμένη περίπτωση) διέτρεχαν μεγαλύτερο κίνδυνο για γλαύκωμα σε σχέση με τη λευκή φυλή. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει, ότι θα πρέπει υποχρεωτικά να δίνουμε φαρμακευτική αγωγή σε όλους τους έγχρωμους με υψηλή ενδοφθάλμια πίεση, αλλά η φυλετική καταγωγή θα πρέπει να συνεκτιμάται ως παράγοντας κινδύνου για γλαύκωμα.

Βιβλιογραφία
Gordon MO, Kass MA, What we have learned from the Ocular Hypertension Treatment Study, American Journal of Ophthalmology (2018), doi: 10.1016/j.ajo.2018.02.016

Διαλύοντας τους μύθους σχετικά με τα μάτια μας
Όταν τα μάτια εμπνέουν την Τέχνη και το Θεό...
Κληση

Αχιλλέας Μάνδαλος

Κάντε κλίκ στα παρακάτω κουμπιά κι ακολουθήστε μας ...